Објавено на Остави коментар

Рецензија на Марина Серафимоска за „Единственото сеќавање на Флора Бенкс“ од Емили Бар

Единственото сеќавање на Флора Бенкс – Емили Бар

Дали некогаш сте се прашувале какво е чувството да имате амнезија? Нештата да ги паметите два-три часа, или само еден и потоа не знаете ништо за себе. Како се живее во таа состојба? Како ќе си објасните себеси кој/која сте откако ќе се погледнете во огледало после седум, десет или дваесет години со остарено лице, а во душата сеуште дете? Емили Бар е толку умешна писателка која ќе ве внесе во светот на Флора Бенкс, а со нејзиниот специфичен стил на раскажување ќе направи да се соживеете и да се осетите буквално исто како и ова десет годишно девојче кое е заробено во седумнаесет годишно тело. Станува збор за психолошки трилер кој не пушта да запрете со читање.Откако ја има добиено болеста, убавата Флора само едно единствено сеќавање успева да го задржи во главата, се сеќава дека претходната ноќ го бакнала момчето на својата најдобра пријателка. Тоа сеќавање е главната мотивација за нејзината упорна борба со светот во кој живее. Дали ќе го најде момчето што верува дека ќе ја излечи, одејќи сама замислете дури до Северниот пол, или ќе најде нешто уште поважно за себе?На раката има тетовирано Флора, биди храбра, и Флора е храбра, без оглед на сѐ. Ме фасцинираше нејзиниот ум, за полесно да се потсети си пишува на сопствените раце, насекаде по дома има секакви ливчиња како белешки, со нејзиниот дневник си открива која е таа всушност, а она писмо кое е скриено во нејзиниот градник на крајот нѝ ја решава мистеријата која толку желно ја чекаме.Читајќи, ќе откриете неколку нејзини животни правила кои многу ќе ви се допаднат, и не грижете се ако пропуштите некое, затоа што авторката ги препишала на последните страници на книгата за нас. Исто така ми се допадна тоа што секој лик си има свој *фонт *за пишување што ја прави книгата многу, многу интересна.Трогателна, емотивна и возбудлива, приказна со малку надеж која секогаш е сосем доволна за да се почне пак од почеток.За преведувачот и издавачката куќа Бата прес, имам исто така само пофални зборови. Препорачувам 5/5

Објавено на Остави коментар

„Книгава дефинитивно ја сместувам во категорија YA, многу е погодна за тинејџери (15-17 години) кои започнуваат со читање.“ – Ана Јаневска

ЕДИНСТВЕНОТО СЕЌАВАЊЕ НА ФЛОРА БЕНКС – ЕМИЛИ БАР

„Ја гледам раката. На неа пишува: ФЛОРА. Биди храбра.“

Флора Бенкс е млада девојка, има 17 години и има болест која што се нарекува АНТЕРОГРАДНА АМНЕЗИЈА. Сѐ што ѝ се случува таа многу брзо го заборава, односно нејзината краткотрајна меморија е оштетена, и таа не се сеќава на ништо по нејзиниот 10ти роденден. Со помош на зборови кои ги пишува по нејзините раце и во нејзиниот бележник, таа одново и одново се спознава себеси и својот живот. Една вечер, на плажата во близина на нејзината куќа, таа ќе го бакне Дрејк. Оттогаш тоа е единственото нешто на коешто таа ќе се сеќава. Но, Дрејк си заминува на Северниот Пол, на Арктикот. Таа е убедена дека Дрејк е единствената личност која ќе ѝ помогне да си го врати сеќавањето, бидејќи се сеќава на него и неговиот бакнеж. Родителите на Флора, по дијагностицирањето на нејзината болест, ја чуваат Флора како капка вода на дланка. Таа постојано заборава, не се сеќава на себеси, и пие лекови два пати дневно. Во нејзиниот град, сите ја знаат и сите ѝ помагаат, иако таа не излегува многу надвор. Нејзината најдобра другарка Пејџ, е единствената другарка во која има доверба и која ѝ помага. Еден ден, братот на Флора, Џејкоб (кој живее во Париз), се разболува, и нејзините родители се приморани да отпатуваат во Франција, и да ја остават Флора сама. Токму тука започнуваат сите нејзини авантури. Предводена од единственото сеќавање – бакнежот на Дрејк, таа ќе тргне во потрага по Дрејк, на Северниот Пол. Дали ќе го пронајде Дрејк? Дали ќе успее сама да се снајде и да отпатува дури до Северниот Пол? Кому може да му верува и како ќе се одржи во живот покрај нејзината амнезија?За книгава, сакам да ви кажам и мое лично мислење и доживување. Книгава дефинитивно ја сместувам во категорија YA, многу е погодна за тинејџери (15-17 години) кои започнуваат со читање. Дејството во книгата е интересно, со тоа што единствена забелешка е тоа што постојано со повторува едно те исто (на пример, писмото на мајка ѝ на Флора во кое е опишано која е таа и таа го чита секогаш кога заборава која е), но ако го ставите настрана фактот тоа што има работи што се повторуваат често (оправдано, бидејќи болеста на Флора е таква), дејството во книгата е доста мистериозно. Има доста заплети, и ве тера да читате што понатаму ќе направи Флора.Во книгата, сите ликови имаат свој ФОНТ. Што мислам под тоа? Сите ликови што ѝ пишуваат писма на Флора си имаат свој ракопис (сите се различни) т.е во случајов си имаат свој фонт. Тој дел навистина МНОГУ ми се допадна. Ликот на Флора е доста интересно прикажан, како таа се мачи со нејзината амнезија, и нејзината желба за снаоѓање преку белешки. Ми се допаѓа што е прикажана во позитивно светло, што не се откажува и што има авантуристички дух. Како за крај, малку да ве заскокоткам. На Флора ѝ велат дека поради тумор во мозокот таа ја добила нејзината болест. Но, дали тоа е вистината или нешто друго се случило што ја предизвикало амнезијата на Флора? Ви оставам на вас да дознаете.🤗

Објавено на Остави коментар

„Одамна немав прочитано ваков внесувачки, интелигентен, интензивен, морничав трилер“ – Славко Бишковски

Препорака за книга – Човек од костени од Сорен Свејструп

Книгава ми беше подарок – изненадување од мајка ми и затоа решив да и дадам шанса иако имам еден куп непрочитани, а воедно и ќе биде книга со која најверојатно ќе ја завршам новата година. Ова е еден доста мрачен криминалистичен трилер кој ме потсетуваше на Девојката со тетоважа на змеј од Стиг Ларсон, разликата е во тоа што Човек од костени ми беше за нијанса повозбудлива и потензична. Па добро, можеби и за неколку нијанси…Во доцните есенски часови, скриен од темнината и дождот, демне еден свиреп убиец на жени со изопачена агенда на ум, систематски и внимателно планира и чека погоден момент за да го изврши убиството, да ампутира дланка и секако, да остави човече од костени како негов злокобен потпис на секое место на злосторството. Тим на детективи и форензичари се обидуваат да му влезат во трага на овој мистериозен сериски убиец и да ја запрат неговата мисија… Толку ќе кажам за содржината, ако некој е заинтересиран слободно ќе сликам задна страница.Книгава започнува прилично бавно, речиси монотоно и првите сто страни искрено ми беа досадни бидејќи се спомнуваат повеќе ликови, има многу детали и описи… Сепак, имаше нешто што ме тераше да читам, нешто што ми го држеше вниманието и ми ја будеше љубопитноста и после стотина страници, дејството конечно силно ме зграпчи и почна да ме движи во еден правец, без запирање, без здив, по една ескалирачка патека од која нема скршнување додека не се открие за што станува збор… Омилени ликови ми беа двајцата детективи Марк Хес и Наја Тулин, кои иако со доста различни карактерни особини и спротиставени природи, сепак наоѓаат начин да соработуваат заедно, да си помагаат, и да најдат заеднички јазик. Апсолутно навивав за нив до самиот крај на книгата и едноставно ме освоија, одлично изградени ликови кои маестрално се воздигнаа пред моите очи и кои долго нема да ги заборавам… Книгава ми легна, одамна немав прочитано ваков внесувачки, интелигентен, интензивен, морничав трилер. Има доста вознемирувачки и насилни сцени, особено крајот кој ми беше експлозивен, брутален и крвав, а има и малтретирање и злоставување на деца, како тоа влијае психички и е доста тешко за читање бидејќи е една од поглавните теми во романот. Има повеќе перспективи од вистинска палета на ликови, се со цел да се прикажат болката, стравот, тагата, анксиозноста, надежта, омразата и желбата за одмазда и колку таа може да биде вкоренета во еден човек, да го тера да продолжи напред, да се измени… Ме држеше во целосна неизвесност, интересот и фокусот ми беа на највиско можно ниво, вешто е доловена полициската процедура, како и многубројните детали кои имаат за цел да инсинуираат кон некои работи, ако добро ги забележиш. Ми се допадна што авторот не ги нуди сите објаснувања и мотиви на тацна тука остава на читателот да поврзе некои работи сам и да се навраќа низ поединечни сцени за да разбере подобро. Како прва книга на Свејструп можам слободно да кажам дека е прекрасно и концизно осмислена, нештата имаат смисла кога ќе се навратиш на нив, вознемирувачка е, има неверојатно добра психолошка основа, неодоливи и одбивни ликови и една длабока и целосно хипнотизирачка мистерија која ќе ве натера да ги вртите страните за да дознаете што по ѓаволите се случува. И да, секако, после книгава нема да погледнете костен на ист начин…Ви ја препорачувам од срце, особено за љубителите на скандинавски крими-трилер и добра мистерија и очекувам ваши мислења и впечатоци.П. С. сликава не е моја, од интернет и, и видов дека се снима серија според книгава која ќе ја има на Нетфликс па едвај ја чекам!!!

Објавено на Остави коментар

„Напнат и непредвидлив до самиот крај. Од мене чиста петка.“ – Сузана Трајковска Перхај

Значи книгава е ОДЛИЧНА. За сите љубители на добри трилери, препорака што поскоро да си ја прочитаат.

ЕВЕ ЈА И МОЈАТА ПРВА РЕЦЕНЗИЈА

Се започнува во 1989 година кога свирепо е убиено едно семејство.

Во денешно време Роса Хартунг е министерка за социјални работи и нејзината ќерка Кристин е исчезната цела година. Иако телото не е пронајдено, фатен е киднаперот кој признава дека ја убил и таа е прогласена за мртва. Почнуваат да се случуваат грозоморни убиства во кои се отстранети делови од телата, дланки и стапала на жртвите. Жртви се мајки, за кои убиецот верува дека не се грижеле доволно за своите деца. На секое место на убиството има оставено по едно човече од костени на кои има отисоци од исчезнатата ќерка на Роса. Каква врска има Роса со убиствата, кој е убиецот и зошто е толку свиреп кон мајките?

Напнат и непредвидлив до самиот крај. Од мене чиста 5-ка.

Сузана Трајковска Перхај

Објавено на Остави коментар

„Книгава е страшно добра!“ – Милица Рафајловска Илиеска

„После неколку месечен пост од купување книги се почестив со пакетче од Бата Прес и прва ја решавав Ереб. Досега немам најдено на муабет или рецензија за Ереб. За рецензии не ме бива и иако книгава е предвидена за млади мене многу ми се допадна. Ереб е компјутерска игра која се шири меѓу децата од едно училиште. Сите што ја играат просто се заразени со неа. Ереб ги наградува успешните и послушните, а ги казнува оние другите. За Ереб не смее да се зборува надвор од играта. Ереб те познава, знае се за тебе, знае што сакаш… Ереб како да чита мисли, како да е жива. Книгава е страшно добра, мене ме натера да размислам како навидум безопасни работи можат да те натераат да направиш нешто што инаку не би го направил. Колку сите сме плодно тло за манипулации.“

Куса рецензија на Милица Рафајловска Илиеска

Објавено на Остави коментар

Инфлуенсери, време е за книга!

Драги верни љубители на книгата. Оваа статија е за најстрасните и најенергичните читатели што поттикнуваат и мотивираат други луѓе да читаат книги. Доколку си инспиративна личност и љубител на книга те охрабруваме да ја пополниш пристапницата подолу и да добиеш бесплатно книга, во замена за твоето искрено мислење за конкретната книга.

Кои се условите да ја добијам бесплатно, книгата што е препорачана за промоција?

Во зависност од тоа на која социјална мрежа си најактивна/ен, условите се различни. Најважното од сè е да си вистинска/и обожавател/ка на пишаниот збор. Подолу за секоја од социјалните мрежи:

  • Инстаграмер или Букстаграмер: Потребно е да имаш над 1500 следбеници на твојот профил и да имаш претходно споделувано слики или видеа од книги (не е важно од која издавачка куќа)
  • Фејсбук: Да си активна/ен член на книжевните групи Размена на книги и Моја библиотека и таму да пишуваш редовно рецензии.
  • Јутјубер: Да правиш видео рецензии за книги. Овде, не е важен бројот на следбеници.
  • Твитерџија: Да имаш повеќе од 3000 следбеници и да споделиш линк од рецензијата на некој твој блог.
  • Колумнисти, Блогери: Да пишуваш колумни на некој веб портал, списание, весник или во печатено издание.
  • Goodreads рецензии: Многу ни е важна оваа платформа за промовирање на книги. Таму има милиони љубители на книги, и целната група би била силно погодена, доколку пишуваш рецензија на оваа платформа. Затоа, бројот на пријатели или следбеници на оваа платформа не е важен.
  • Тиктокер: Повеќе од 3000 следбеници.

Дали можам да ја добијам која книга сакам?

Не. Ние имаме избор на книги на одреден период што сакаме да се промовираат. Но, те охрабруваме да ни ја препорачаш книгата што ти искрено мислиш дека треба повеќе да ја промовираме. Пиши ни на info@batapress.mk или на нашите фан страници на социјалните мрежи.

Дали сите што ќе ги исполнат условите добиваат книга?

Не. Прво ќе ја разгледаме пристапницата и доколку сметаме дека твојот профил е соодветен за промовирање на нашите книги, ќе ти испратиме книга на твојата адреса.

Дали во замена за мојата рецензија, слика или видео ќе добијам пари?

За жал, не. Ние можеме да ти ја испратиме книгата и многу би сакале да го слушнеме твоето искрено мислење за книгата. Сакаме да го избегнеме пристрасното оценување на книгите. Поради тоа, единственото нешто што ќе го добиеш е книгата, што ќе ја промовираш, во замена за твоето искрено мислење. Дали е доволно фер?! 😀

Дали може да напишам негативна критика, доколку не ми се допадне книгата?

Да! Апсолутно. И негативните критики се добредојдени. Секако, доколку се искрени и конструктивни.

Моментално можеш да побараш некоја следниве книги:

ПРИЈАВА

Објавено на Остави коментар

Ереб е вид интелигентна, виртуелна, но тајна игра, која се одразува во реалноста и станува дел од неа…

Играат ли вашите деца игри на компјутер? Какви игри играат? Дали сметате дека видеоигрите што ги играат нашите деца и адолесценти имаат негативно и лошо влијание и колку се штетни за менталното и душевното здравје? Дали игрите влијаат врз нивното однесување и градење на нивниот карактер?„Ереб“ од Урсула Познански е роман за млади луѓе, роман што треба да го прочитаат сите родители за да видат во колку опасен виртуелен свет живеат нашите деца. Но и сите тинејџери за да видат дека виртуелното не е реално. Имено, Ереб е вид интелигентна, виртуелна, но тајна игра, која се одразува во реалноста и станува дел од неа, затоа што играта на секој играч му дава индивидуални упатства и задачи за постапување, кои треба да ги исполни во вистинскиот свет. Ова е игра што те набљудува и разговара со тебе, те проверува дали ја зборуваш вистината, те наградува, те казнува, те предупредува, ти се заканува итн. Правилата на оваа компјутерска игра се тоа што мораш да ја играш сам, да не зборуваш со другите во врска со играта и да не си го кажеш прекарот (nickname) во играта. Истовремено, мораш да си го кажеш и вистинското име, за да можеш да се регистрираш во играта и да продолжиш со играње, иако Ереб веќе знае како се викаш, па затоа обидите за лажни имиња ти се залудни. Имаш право само еднаш да ја играш играта.Оваа опасна игра почнува да се шири низ целото училиште на шеснаесетгодишниот Ник. Нему не му е јасно зошто секој ден има сè помалку соученици во неговиот клас. Забележува дека школските другари му исчезнуваат и дека останатите стануваат сè помистериозни. Наскоро играта доаѓа и во неговите раце, па се прашува дали можеби тоа го објаснува таинственото однесување на неговите другари? Тој започнува со играта, но за многу кратко време се опседнува со неа и станува зависен, затоа што играта ти дозволува сам да го креираш ликот на својот играч, така што ти сам избираш раса, пол, надворешен изглед, карактеристики, способности и занимање на својот лик. Ти ја дава сета онаа слобода што ја немаш во реалноста или од раѓање. А истовремено твојата слобода во креирањето на својот сопствен лик се вклопува со целата општа слика на ликовите што ја играат играта и ти стануваш дел од таа, навидум одлична, комуна. Ник ја игра оваа интересна игра сè до моментот кога Ереб му дава наредба да изврши смртоносна задача. Тој не ја извршува и е исфрлен од играта.Кој е Ереб и која му е целта? Што се случува кога ќе те исфрли од играта или кога ќе умре ликот што си го одбрал за играње?Изданието е на Бата прес. Ова е навистина уникатен и возбудлив трилер. Книгава има добиено награда „Трилер на годината“. Играта можеби е виртуелна, но последиците се многу реални. Не дозволувајте игрите да го креираат карактерот на вашите деца. Топла препорака од мене.

Рецензија на писателот Денис Бојаров за книгата „Ереб“ од Урсула Познански

Објавено на Остави коментар

Приказна која го држи вниманието до самиот крај

Книгава е купена на овогодинешниот саем на книги и е дело на исландската авторка Лилја Сигурдардотир. Не, не е Ирса, и не, не се роднини. Ама и Лилја пишува крими-романи. „Стапица“ е дел од трилогија и се надевам дека наскоро ќе ги преведат и другите два дела.Главен лик е Соња, млада мајка која по разводот мора да се откаже од синот заради немање финансиски средства да го издржува. После еден дискретен предлог на адвокатот кој ја застапува во бракоразводната парница, таа станува „мазга“. Пренесува дрога преку граница. Свесна во што се впуштила, се обидува да излезе од вртлогот, но оние кои ги влечат конците едноставно не ја пуштаат од своите канџи. Соња станува жртва на насилство, на уцени, на закани, а не успева да му избега ни на искусниот цариник. Браги е пред пензија, и сака да поминува повеќе време со својата болна сопруга, но неговото искусно око едноставно знае кога некој патник на аеродромот нешто мати и тој нема да замине во пензија додека не го реши тоа. Соња се обидува да излезе од мрежата во која се нашла, а работите ги комплицира и Агла, жената со која таа се впушта во врска по разводот, а таа е гонета од финансиската полиција за проневера на пари во банка.Ова е роман кој брзо се чита, и иако го предвидов главниот негативец (можеби затоа што многу читам трилери), сепак е приказна која држи внимание до самиот крај. Ми се допадна тоа што има малку ликови и имињата лесно се памтат. Тоа е редок случај кај скандинавските романи.Она што особено ми се допадна е форматот на самата книга. Доволно малечка за да ја собере во секоја чанта или ранец, со доволно голем фонт и широк проред за лесно да се чита. Не е класично џебно издание. Идеална за некој како мене што чита во автобус. Едно големо БРАВО за едицијата „Книга Достапна Секому“!

Марина Стевковска

Рецензија објавена на фејсбук групата „Размена на книги“

Објавено на Остави коментар

Приказната на Флора е навистина освежувачка, трогателна, охрабрувачка и емотивна, и расфрлана со трошка надеж

Ако имате дете тинејџер или сакате да подарите книга на некој(а) тинејџер(ка), „Единственото сеќавање на Флора Бенкс“ од Емили Бар веројатно би била идеалната книга. Ако сте родител на тинејџер што преживува тешкотии поради вашите стравови да не му се случи нешто, веројатно оваа приказна би ви помогнала да ја сфатите и другата страна.

Оригинална приказна во која главна улога игра една седумнаесетгодишна тинејџерка по име Флора, која има антероградна амнезија, и за два-три часа, а понекогаш и за еден час, заборава што ѝ се случило.

Флора иако има живописни спомени од своето детство, поточно до својата десетта година, се чини дека сега единственото сеќавање на оваа седумнаесетгодишна девојка е тоа што го бакнува момчето на нејзината најдобра другарка. Таа живее сега и тука, во овој миг кој трае еден или два часа, запишувајќи белешки на своите раце за да се потсети на важните работи што ги доживеала од претходно. Нејзиниот живот започнува одново и одново. Таа собира храброст и почнува да се открива себеси во вистинска смисла на зборот, а потоа сфаќа и за што сè е способна.

Флора Бенкс е можеби еден од најуникатните ликови за кои имам читано годинава. Многу ми се допадна како авторката и нејзиниот стил на пишување го рефлектира нејзиното губење на меморијата секогаш сумирајќи што се случило во претходните поглавја. Ми се допадна тоа што сеќавањата на Флора можеа да бидат и лажни, па честопати ме тераше да се сомневам во она што навистина се случува, односно реалноста. Авторката Емили Бар буквално ме внесе во светот на Флора и нејзините мисли, и во најголем дел од книгата јас ја доживеав нејзината судбина, чувствувајќи ја како своја и сочувствувајќи со неа.

Кога го бакна Дрејк, момчето на нејзината најдобра другарка Пејџ, мислев дека приказната ќе се одвива нешто во стил дека „љубовта ќе ја излечи од болеста“, затоа што по малку стануваше заморно да се сведе фокусот на тоа, но понатаму ја сфатив неопходноста од тие спомнувања и многу ми е драго што приказната доби нова насока.

Ми се допаднаа и деталните описи во книгата. Се чувствував како и јас да сум на Северниот пол заедно со неа во оваа нејзина авантура, и за момент ми застуди во овој наш топол крај. Ми се допадна и како луѓето со текот на времето ѝ стануваа пријатели откако ќе ја запознаеја и ќе ја дознаеја причината зошто дошла во таа студена држава. Нејзиниот брат Џејкоб за мене е клучниот лик во оваа фабула, заедно со најдобрата другарка на Флора.

Приказната на Флора е навистина освежувачка, трогателна, охрабрувачка и емотивна, и расфрлана со трошка надеж. Ова е книга што ќе ви покаже дека понекогаш оние што нè сакаат најмногу во животот, се оние што ни ги сечат крилјата, чувајќи нè во стаклено ѕвоно и водејќи се од нивниот страв за повторно да не ни се случи нешто лошо во животот.

Дефинитивно ја препорачувам на секој тинејџер, но и на секој родител, затоа што книгата носи уникатна и ПОУЧНА приказна. Издание е на Бата прес.

Рецензија на Денис Бојаров

Објавено на Остави коментар

Рецензија на писателот Денис Бојаров за книгата „Куќата со жолта фасада“ од Билјана Мартиновска

Кога влегувате во нова куќа, сѐ ви се чини ново. Нова приказна, нова љубов, нови спомени, ново засолниште… Нов живот. Колку подолго престојувате во неа, толку повеќе се приврзувате за неа. Таа од допадлива и убава станува дел од вас, од вашето срце, од вашите спомени и тешко ви паѓа доколку сте принудени да се преселите од неа, особено ако сте ја наполниле со многу радост.

Животна приказна на една жена по име Ева, која започнува непосредно пред нејзиниот осумнаесетти роденден. Таа патува на одмор во Турција со нејзините родители и тука ја запознава љубовта на својот живот. Љубов која секогаш и засекогаш ќе ја носи со и во себе, без оглед на околностите и кармата.

Приказната е составена од два дела. Првиот е убавиот период од животот на главниот протагонист, проследено со многу романтични мигови, а вториот е малку подраматичен, но поучен и полн со пораки упатени до читателот. Приказната иако се однесува на Ева, таа е раскажана низ призмата на три лика: Ева, Виктор и Уна. Останатите ликови се тука за да покажат кои ни се вистински и вечни пријатели, а кои само моментални или периодични. И, секако, да ѝ ги отворат очите на наивната Ева.

„Куќата со жолта фасада“ е дом на секоја силна, храбра и вљубена жена. На секоја мајка, која каде и да живее, домот ѝ е онаму каде што е нејзиното срце.
Домот е љубов, домот е куќа со жолта фасада. Каде ти е љубовта, таму ти е домот. Влезете во куќата и засолнете ја вашата љубов кон вашето семејство, особено љубовта кон вашите деца.

Книгата е во издание на Бата прес.

од авторот на „Нека играат децата“ – Денис Бојаров