Објавено на Остави коментар

Приказна која го држи вниманието до самиот крај

Книгава е купена на овогодинешниот саем на книги и е дело на исландската авторка Лилја Сигурдардотир. Не, не е Ирса, и не, не се роднини. Ама и Лилја пишува крими-романи. „Стапица“ е дел од трилогија и се надевам дека наскоро ќе ги преведат и другите два дела.Главен лик е Соња, млада мајка која по разводот мора да се откаже од синот заради немање финансиски средства да го издржува. После еден дискретен предлог на адвокатот кој ја застапува во бракоразводната парница, таа станува „мазга“. Пренесува дрога преку граница. Свесна во што се впуштила, се обидува да излезе од вртлогот, но оние кои ги влечат конците едноставно не ја пуштаат од своите канџи. Соња станува жртва на насилство, на уцени, на закани, а не успева да му избега ни на искусниот цариник. Браги е пред пензија, и сака да поминува повеќе време со својата болна сопруга, но неговото искусно око едноставно знае кога некој патник на аеродромот нешто мати и тој нема да замине во пензија додека не го реши тоа. Соња се обидува да излезе од мрежата во која се нашла, а работите ги комплицира и Агла, жената со која таа се впушта во врска по разводот, а таа е гонета од финансиската полиција за проневера на пари во банка.Ова е роман кој брзо се чита, и иако го предвидов главниот негативец (можеби затоа што многу читам трилери), сепак е приказна која држи внимание до самиот крај. Ми се допадна тоа што има малку ликови и имињата лесно се памтат. Тоа е редок случај кај скандинавските романи.Она што особено ми се допадна е форматот на самата книга. Доволно малечка за да ја собере во секоја чанта или ранец, со доволно голем фонт и широк проред за лесно да се чита. Не е класично џебно издание. Идеална за некој како мене што чита во автобус. Едно големо БРАВО за едицијата „Книга Достапна Секому“!

Марина Стевковска

Рецензија објавена на фејсбук групата „Размена на книги“

Објавено на Остави коментар

Приказната на Флора е навистина освежувачка, трогателна, охрабрувачка и емотивна, и расфрлана со трошка надеж

Ако имате дете тинејџер или сакате да подарите книга на некој(а) тинејџер(ка), „Единственото сеќавање на Флора Бенкс“ од Емили Бар веројатно би била идеалната книга. Ако сте родител на тинејџер што преживува тешкотии поради вашите стравови да не му се случи нешто, веројатно оваа приказна би ви помогнала да ја сфатите и другата страна.

Оригинална приказна во која главна улога игра една седумнаесетгодишна тинејџерка по име Флора, која има антероградна амнезија, и за два-три часа, а понекогаш и за еден час, заборава што ѝ се случило.

Флора иако има живописни спомени од своето детство, поточно до својата десетта година, се чини дека сега единственото сеќавање на оваа седумнаесетгодишна девојка е тоа што го бакнува момчето на нејзината најдобра другарка. Таа живее сега и тука, во овој миг кој трае еден или два часа, запишувајќи белешки на своите раце за да се потсети на важните работи што ги доживеала од претходно. Нејзиниот живот започнува одново и одново. Таа собира храброст и почнува да се открива себеси во вистинска смисла на зборот, а потоа сфаќа и за што сè е способна.

Флора Бенкс е можеби еден од најуникатните ликови за кои имам читано годинава. Многу ми се допадна како авторката и нејзиниот стил на пишување го рефлектира нејзиното губење на меморијата секогаш сумирајќи што се случило во претходните поглавја. Ми се допадна тоа што сеќавањата на Флора можеа да бидат и лажни, па честопати ме тераше да се сомневам во она што навистина се случува, односно реалноста. Авторката Емили Бар буквално ме внесе во светот на Флора и нејзините мисли, и во најголем дел од книгата јас ја доживеав нејзината судбина, чувствувајќи ја како своја и сочувствувајќи со неа.

Кога го бакна Дрејк, момчето на нејзината најдобра другарка Пејџ, мислев дека приказната ќе се одвива нешто во стил дека „љубовта ќе ја излечи од болеста“, затоа што по малку стануваше заморно да се сведе фокусот на тоа, но понатаму ја сфатив неопходноста од тие спомнувања и многу ми е драго што приказната доби нова насока.

Ми се допаднаа и деталните описи во книгата. Се чувствував како и јас да сум на Северниот пол заедно со неа во оваа нејзина авантура, и за момент ми застуди во овој наш топол крај. Ми се допадна и како луѓето со текот на времето ѝ стануваа пријатели откако ќе ја запознаеја и ќе ја дознаеја причината зошто дошла во таа студена држава. Нејзиниот брат Џејкоб за мене е клучниот лик во оваа фабула, заедно со најдобрата другарка на Флора.

Приказната на Флора е навистина освежувачка, трогателна, охрабрувачка и емотивна, и расфрлана со трошка надеж. Ова е книга што ќе ви покаже дека понекогаш оние што нè сакаат најмногу во животот, се оние што ни ги сечат крилјата, чувајќи нè во стаклено ѕвоно и водејќи се од нивниот страв за повторно да не ни се случи нешто лошо во животот.

Дефинитивно ја препорачувам на секој тинејџер, но и на секој родител, затоа што книгата носи уникатна и ПОУЧНА приказна. Издание е на Бата прес.

Рецензија на Денис Бојаров

Објавено на Остави коментар

Рецензија на писателот Денис Бојаров за книгата „Куќата со жолта фасада“ од Билјана Мартиновска

Кога влегувате во нова куќа, сѐ ви се чини ново. Нова приказна, нова љубов, нови спомени, ново засолниште… Нов живот. Колку подолго престојувате во неа, толку повеќе се приврзувате за неа. Таа од допадлива и убава станува дел од вас, од вашето срце, од вашите спомени и тешко ви паѓа доколку сте принудени да се преселите од неа, особено ако сте ја наполниле со многу радост.

Животна приказна на една жена по име Ева, која започнува непосредно пред нејзиниот осумнаесетти роденден. Таа патува на одмор во Турција со нејзините родители и тука ја запознава љубовта на својот живот. Љубов која секогаш и засекогаш ќе ја носи со и во себе, без оглед на околностите и кармата.

Приказната е составена од два дела. Првиот е убавиот период од животот на главниот протагонист, проследено со многу романтични мигови, а вториот е малку подраматичен, но поучен и полн со пораки упатени до читателот. Приказната иако се однесува на Ева, таа е раскажана низ призмата на три лика: Ева, Виктор и Уна. Останатите ликови се тука за да покажат кои ни се вистински и вечни пријатели, а кои само моментални или периодични. И, секако, да ѝ ги отворат очите на наивната Ева.

„Куќата со жолта фасада“ е дом на секоја силна, храбра и вљубена жена. На секоја мајка, која каде и да живее, домот ѝ е онаму каде што е нејзиното срце.
Домот е љубов, домот е куќа со жолта фасада. Каде ти е љубовта, таму ти е домот. Влезете во куќата и засолнете ја вашата љубов кон вашето семејство, особено љубовта кон вашите деца.

Книгата е во издание на Бата прес.

од авторот на „Нека играат децата“ – Денис Бојаров




Објавено на Остави коментар

Рецензија на Елена Филипоска за книгата „Куќата со жолта фасада“

Изминатава недела престојував во оваа убава “куќа”. 🏠

Уште пред да ја почнам книгава, очекував убава приказна, но како што напредував со читање, така сфаќав дека оваа книга ги надмина моите очекувања. И тоа многу.

Преубава книга за љубовта, и тоа во секој облик. Љубов на една жена кон својот избраник; љубов на една мајка кон своето чедо; љубов на детето кон својата мајка; пријателска љубов, но и болка… Толку многу болка, што дури и се прашуваме колку болка може да поднесе човековото срце.

Додека ја читав книгава, ми дојде една мисла т.е. нешто како заклучок, дека ова е едно книжевно дело во кое се собрани многу животни мудрости.
На моменти мораше да ја оставам и да здивнам од јачината на емоциите, толку моќно и сликовито прикажани.
Едноставно сочувствувате со ликовите, и нивната болка е и ваша болка, а нивната радост е и ваша радост.

Верувам дека долго ќе ја паметам оваа книга, а на сите кои сѐ уште ја немате прочитано, топло ви ја препорачувам.

Издание е на Бата прес.

Објавено на Остави коментар

Рецензија на Марина Кљајић за книгата „Куќата со жолта фасада“ од Билјана Мартиновска

Најпрво, една негативна забелешка за книгава која ја држам во раце : недостасува посвета и потпис од писателката, што се надевам во блиска иднина ќе се промени.🤗🤗🤗

Останатото е чиста десетка!
Чест ми е и задоволство што е дел од мојата домашна библиотека.
Не само затоа што е дело на прекрасна личност, извонредна жена, инспиративна писателка, не само поради поддршката #читамемакедонскиавтори, туку и поради тежината на нејзините зборови и пораката која со неа ја носи 💛

… Случајни средби… Животот постојано ни е исполнет со такви , неочекувани, навидум наивни, ненамерни, кои сепак имаат судбоносна улога во нашите животи.
Една таква средба е причината за приказната во книгава, која ја заслужува сета читателска почит и го задржува вниманието, не само поради нејзиниот неодолив тек туку и поради шармантниот стил на раскажување на писателката. Патувањето низ животниот тек на главните ликови е толку живо и сликовито опишано, што буди безмалку симфонија на емоции кај читателот.
И на крај, секој ќе се запраша – дали станува збор за вистинска приказна, за веднаш потоа да помисли на сите реални приказни од секојдневието со кои се поистоветува оваа од книгата.
Љубовна приказна , навидум е темата која преовладува низ страниците на ова дело, но всушност станува збор за нешто многу повеќе од тоа, за нешто подлабоко, за нешто посуштинско – за животот со сите свои благодети и проклетства, со сите подеми и падови, со сите радости и јадови, насмевки и болки, со сите вистини и маски
..
Колку ли вредат сите наши “утриња” кои ги планираме?
Колку ли може да останеме свои и доследни на своето кога ќе нѐ обземе љубовта?
Колку можеме да зачуваме од себе кога сето свое битие сме го дале некому?
Може ли да продолжиме понатаму после тоа?
Грев ли е ако ги ставиме своите човечки болки повисоко од нашата улога како родител?
Ги познаваме ли вистински нашите долгогодишни пријатели?
Колку ли може да собира и претрпува душата за на крај да нѐ предаде?- прашања кои читајќи се нижат сами и одговори кои спонтано доаѓаат…
И уште едно, најзначајно од сите – знаеме ли кој живее до нас, и што се крие позади куќната фасада во соседската куќа?
Во книгава, дефинитивно ќе дознаете за онаа “куќа со жолта фасада”, колку годините натежнале на неа и колку тајни и судбини може да живеат позади куќниот праг.

Ти честитам уште еднаш драга моја Билјана, што уште еднаш доживеа момент во кој “го имаш својот сон во раце” и ти благодарам што како читател имав можност да ја “посетам” Куќата со жолта фасада.
Допрена сум од судбините за кои пишуваш, а “тајната” што ја крие оваа куќа, ми го стопли срцето.
После сѐ, љубовта, надежта и човечноста е сѐ што на овој свет ни е потребно.

Наздравувам за “случајните средби”, особено за една таква која ме спои со тебе, и не ни сакам да помислам како би било ако беше некоја поинаква случајност 🤗

Објавено на Остави коментар

Рецензија од писателката Билјана Мартиновска за книгата „Некој ми го знае името“, објавена во групата „Размена на книги“

Неверојатна и длабоко инспиративна приказна базирана на вистинити настани и ликови, кои остануваат во срцето и мислите долго откако ќе ја затворите книгата. Амината Диало е откината од родната грутка на само единаесет години, додека пред нејзините очи безмилосно се убиени нејзините родители. Таа не е свесна за хаосот околу неа додека болка и` го раскинува срцето поради загубата на двете најзначајни личности во нејзиниот живот. На бродот со робови, таа ги вклучува сите свои сетила и лекциите од нејзиниот татко, кои и` се врежани во потсвеста, свесно ги применува, не дозволувајќи му на паметот да ја изневери. Таа знае дека мора да е потполно будна за да преживее. Потполно свесна за да се избори за себе. „Не плаши се од ниеден човек. Само запознај го.“ Мудростите на кои ја учеше нејзиниот татко ја водат низ пеколот, а пеколот е насекаде, на која страна и да се заврти на бродот. Таа е неверојатно храбра и исклучително паметна девојка, а тоа е нејзиното најсилно оружје во битката со киднаперите. Таа не пристапува со емоции на ниту една работа, туку со ум и со тактика. Се` што има научено во нејзините малку години од живот, со интелигенција го применува и успева да застане цврсто на своите нозе и да не потклекне и при најтешките удари на судбината.Таа ја раскажува својата животна приказна во прво лице, со сите нејзини темни страни, кои ја направиле она што е, со сите нејзини болки и стравови низ загубите кои таа ги поднесува. Додека читате целото тело ви се згрчува од болката која се провлекува низ зборовите. Насмевка ви измамуваат ретките мигови на среќа кои младешкото срце ги доживува, а душата ви тагува заедно со главната хероина и солзи ви капат низ очите кога нејзината душа крвари низ зборовите напишани.Преку Океанот, низ немилосрдните робовладетелски имоти и „валканите“ раце на богатите земјопоседници во Чарлстон, Бирчтаун, Шелбурн и Јужна Каролина, па назад до Африка и потрагата по старите огништа, Амината прераснува во една млада жена со силен интелект и борец за правата на сите како неа, на кои им е одземено основното човеково право-слободата. И покрај се`, и после се`, во неа место за омраза и освета не постои. Таа само знае што сака и како да дојде до тоа што го сака, за остатокот од животот да го проживее во спокојство и мир, покрај најмилото нешто на срцето.„Ако го минував моето време во омраза, моите емоции ќе беа одамна потрошени и јас немаше да бидам ништо повеќе од една празна школка“

Објавено на Остави коментар

Возбудлива приказна со многу храбра хероина и егзотичен пејзаж со мраз и снег

Оваа возбудлива скандинавска авантуристичка приказна неодамна е преведена од шведски. Еден ден кога десетгодишната Сири и нејзината сестра надвор берат бобинки, сестрата на Сири е грабната од пирати, кои ја носат да работи во рудникот за дијаманти на капетанот Белоглав. Наместо да му дозволи на нејзиниот изнемоштен татко да се обиде да ја спаси, храбрата Сири тргнува да го најде пиратскиот брод и да си ја врати сестричката.

По пат се соочува со повеќе уникатни морски ликови, вклучувајќи го и готвачот на бродот, Фредерик, кој исто така ја изгубил сестрата кај пиратите и кој ќе се спријатели со Сири. Таа запознава една мала сирена, на која Сири ѝ станува привремена мајка, и мора да победи многу противници за време на нејзиното патување до рудникот на капетанот Белоглав.

Ова е возбудлива приказна со многу храбра хероина и егзотичен пејзаж со мраз и снег. Ги содржи и прекрасните илустрации на Александер Јансон што го прикажуваат ледениот свет и неговите ликови. Фрида е најпродавана авторка во Шведска и добитничка на наградата Астрид Линдгрен, така што интересно е да се прочита на нашиот јазик. Ветуваме дека ќе ве освежи во топлите летни денови. Во оваа морска авантура најмногу ќе уживаат читателите од осум до дванаесет години.

Извор: Ангела Крокомб, Readings

Објавено на Остави коментар

Фантастичен трилер, во кој се мешаат фантазијата и реалноста

Книгата првпат е објавена во Германија. Во овој фантастичен трилер, случувањата од реалноста и фантазијата се мешаат. Во Лондон, од новата компјутерска игра започнуваат ексцентричните кругови. Нејзиното име е Ереб, и таа е нереално реалистична, подмолно заразна, и толку комплексна што можеби дури е жива. Инсистира да има апсолутна тајност и дискреција меѓу нејзините играчи, наградува и казнува на чудни начини, и ги регрутира играчите, така што тие слушаат за играта еден од друг. Кога Ник Данмор започнува да ја игра, тој веднаш се навлекува, ги учи бизарните правила и напредува со голема брзина. Како и да е, тој е присилен да се замисли за својата посветеност откако играта ќе почне да го покажува своето влијание во вистинскиот свет, барајќи од него да изврши „мисии“ со потенцијално опасни последици. Ник и неколку други играчи започнуваат да истражуваат кој или што се крие зад Ереб, тие откриваат дека во срцето на играта има изненадувачка, лична, крвна одмазда, што ги придвижува играчите кон нејзината крајна, насилна цел. Како што нарацијата лесно се движи меѓу вистинскиот свет и играта, Познански покрај солидните описи при создавањето на ликовите, си поигрува со очекувањата и перцепцијата, вметнувајќи фантастика, мистерија и елементи на духови во приказната. Резултатот е јасно и провокативно претставување на светот навлечен на виртуелни игри, што лесно се чита.

Извор: Publishers Weekly